Deze blog over grote en kleine ergernissen, over dingen die vragen om gehekeld en gepekeld te worden, en over de extreem leuke, positieve zaken die ’s werelds bol gezellig maken, wordt dus geschreven door koepee. En dat is:
Koepee (°1975) heeft nooit een volledige toonladder goed gezongen en heeft enorm veel bewondering voor wie een sol van een si kan onderscheiden. Praten op de radio vind ik dan ook geen probleem. Peter Van De Veire of Radio 1, maakt niet uit.
Tot nu toe heb ik het geluk gehad alleen maar dingen te hebben gedaan die ik leuk vond. De rest heb ik selectief weggefilterd uit mijn geheugen. O wee wanneer de hypnotiseur mij onder handen neemt.
Sport vind ik leuk, althans als totum pro parte voor rugby, de enige echte ‘global teamsport’. De Belgische rugbyploeg staat trouwens met zijn 30e plaats op de wereldranglijst veel hoger dan de soccerende duiveltjes-met-hopelijk-ondertussen-rode-kaken (65e van de wereld). Rugby! Komt dat spelen, mensen, komt dat spelen.
Communicatie en marketing zijn mijn professionele passies. Ik zal het niet kunnen nalaten daar af en toe ook iets over te posten.
En mijn vriendin en mijn ongelofelijk schamper zoontje kunnen thuis van mijn passie(viteit) genieten.
Aan de rand staan vond ik nooit erg. Je ziet dan veel meer dan wie probeert in het middelpunt der belangstelling te geraken. Onlangs nog gehoord van Vlaamse goeroe Jef Staes, auteur van het boek ‘Mijn organisatie is een oerwoud’: nieuwe dingen ontstaan aan de rand van het oerwoud; waar bruine apen bvb. rode vissen ontmoeten, kunnen rode apen ontstaan. De rode aap als metafoor voor het innovatieve idee. Sticks.
Taal vormt nog een andere, historisch gegroeide, passie. Niet dat ik een -dt of tussen -n fetisjist ben, maar als je wat leest, lees je liever een welluidend stukje dan niet, niet?
