Sociaal overleg muurvast: een been, twee honden en de derde

Het sociaal overleg dat in de herfst moet plaatsvinden zit nu al muurvast. De situatie is verzuurd. De toon verscherpt. De ego’s groter dan het algemeen belang.

Aanleiding: allerhande initiatieven om de crisis te bestrijden. Laat ons ondernemen, riepen de werkgevers, we zijn het zat om de zwarte piet toegespeeld te krijgen voor wat er misloopt in de economie. Pure provocatie vinden de vakbonden. Die gaan op hun beurt gaan op Brussel marcheren voor meer werk. Meer ondernemen, meer werk: je zou bijna denken dat beiden elkaar ergens zouden kunnen vinden.

Ware het niet dat een pientere ABVV’er ons in het ondernemerslijfblad Trends even wees op het onderscheid tussen gevoelloze geldwolven van financiers en echte ondernemers. Verdeel en heers.

Jobs en werk wordt een thema waarover de komende maanden stevig zal worden gebakeleid. Eerste strategisch advies van de PR-bureaus aan beide kanten luidt immers ‘own the issue‘. Het tweede ‘zoek iemand om je tegen af te zetten‘. Het tweede  is beide partijen vrij goed gelukt. Voor het eerste varen ze nog op ramkoers.  De koers die ze al twintig jaar varen. En ons geen millimeter vooruit brengt. Werkgevers en vakbonden hebben immers allebei gelijk. En allebei een te groot ego (kom ik op terug in volgende post) om “toegevingen” te doen. Beiden blokkeren. Partners is een eufemisme voor vijanden hier.

Zoals Voka denk ik een insteek te hebben gevonden om deze ongeoorloofde blokkade te breken. Want er is een alternatief wanneer twee honden vechten om een been. Namelijk de kant kiezen van de derde. Die loopt er mee heen.

Als derde, outsider, maar toch interessant genoeg om te vermelden zie ik een goed voorbeeld in: Guillaume Van der Stighelen, met een droom over individueel initiatief in zijn visie op de crisis in het boek over ondernemen van The Fifth Conference. Er is talent genoeg en geld genoeg om uit te geven in België, nu je business starten is allesbehalve roekeloos.

Als communicator pur sang vertelt Guillaume over zijn visie, over zijn droom. En dat is net het geniale eraan. Waar bonden en werkgevers blijven vallen over persoonlijke kwesties en de al bij al kleine verschillen, ware het beter om een gezamenlijk toekomstbeeld naar voren schuiven. En dan met een opbouwperspectief bekijken hoe je van de huidige naar de gewenste situatie kan gaan. Wezenlijk anders dan de afbraakpolitiek van elkaars ideeën snel en snoeihard te kelderen.

Wie voelt zich geroepen om de oefening te maken? Tussen nu en oktober graag.

Geplaatst in Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: