Brrr… waarom? kweetniet!

Twee van mijn vorige professionele levens konden qua bedrijfscultuur niet verder uit elkaar liggen. 1. EHQ van olie-en chemiereus en 2. Europees Logistiek centrum sportgigant. Beiden hanteerden ook een heel ander discours. Ik citeer.

1. Wij zijn geen opportunisten zoals x en y. Wij staan voor wat we altijd hebben gestaan en altijd zullen staan. Wij doen niet mee met elke mode. Stakeholders? Wij hebben shareholders. Opwarming van de aarde? Het is nog lang niet zeker dat de mens daar iets mee te maken heeft, laat staan wij. Het ‘we-doen-het-toch-goed’-discours.

2. De klant is geen koning, maar keizer. We experimenteren. Het goede behouden we, het slechte veranderen we weer. We moeten goed luisteren en snel tot actie komen. We moeten meerwaarde bieden voor al onze stakeholders. We moeten proberen een betere wereld door te geven aan de volgende generatie. Het ‘alles-kan-beter’-discours.

In de maatschappij merk ik een voortdurende strijd tussen beide discours. Mensen die willen behouden wat ze vandaag hebben, gebruiken het eerste. Mensen die willen verbeteren en veranderen, gebruiken het tweede.

[Let er op en je merkt het op elk niveau. De ‘mmmmja-ik-zal-eens-nadenken’-collega die je vraagt om ook eens iets aan te leveren voor een blogstuk. De promoboys onder de marketingmanagers die enkel geïnteresseerd zijn in de directe return van webactiviteiten. Sommige ‘dat-is-hier-wel-speciaal’-vrienden met wie je maar één keer een nieuw restaurant probeert. ‘Wanneer-moeten-we-dat-nog-doen’-leerkrachten die geen tijd zouden hebben om met hun klas een interessant project te doen. ‘Over-mijn-lijk’- sociale partners die flexibiliteit maar in één richting willen zien.]

Kijk je naar het hele discours van zo’n groep mensen, dan wordt het lastiger. Iedereen wil nl. wel sommige dingen veranderen, en andere niet. Iedereen zegt ja als het hem goed uitkomt. Minder lang werken met loonbehoud. Ja natuurlijk.

Wanneer willen mensen dan niet veranderen? In drie gevallen. 1. De bange groep: Mensen die onzeker en bang zijn, willen niet, alleen als ze op de rand van de rots staan en er zit een hongerige tijger hen achterna zullen ze in de rivier springen. 2. De waarom-groep: Mensen die (een deel van de) informatie missen en niet begrijpen waarom, zullen niet willen. 3. De kweetniet-groep: een grote groep mensen die niet wil omdat ze het allemaal niet zo goed begrijpen en niet weten óf ze iets moeten doen en indien ja, wat dan precies?

De bange groep is de lastigste groep als je iets wilt veranderen. De waarom-groep zijn de mensen die je moet meekrijgen. Geef hen eerst informatie, betrek hen en ze zullen inzien dat je idee goed is en het mee verdedigen. De kweetniet-groep zal uiteindelijk kant moeten kiezen tussen groep 1 en 2.

Dingen veranderen, hoeft geen clash of the titans te worden. Hou rekening met de drie groepen. Dan is veranderen geen competitie maar een competentie. Voer voor nog een postje…

Geplaatst in Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: